Tea, Little by Little มหกรรมวิคตอเรียนและหลังจากนั้น #2

ต่อจากเมื่อวานนะคะ ความเดิมตอนที่แล้ว  Tea, Little by Little แรกเริ่มเดิมที#1 เมื่อวานที่เต็มไปด้วยความเยอะของคนอังกฤษที่เห่อชาจีน วันนี้มาต่อกันที่… มหกรรมวิคตอเรียน อย่างที่รู้ๆ กันว่าอังกฤษยุคก่อนนี้เป็นปลื้มการดื่มชาแบบจีนมาก จนถึงขนาดมีร้านน้ำชาเลียนแบบจีนตั้งขึ้นมาสำหรับหลากหลายชนชั้น ผ่านไปเป็นร้อยปี อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้ อังกฤษชนะ สงครามฝิ่น ได้บังคับให้จีนเซ็นต์สนธิสัญญาที่มีเนื้อหาเอารัดเอาเปรียบรีดเลือดจากปูอย่างมหาศาล เหมือนที่ทำกับไทยก็คือ บังคับให้จีนเปิดเมืองท่าตามชายทะเลเพื่อค้าขายกับอังกฤษบ้างล่ะ คนอังกฤษทำผิดก็ไม่ต้องขึ้นศาลจีนบ้างล่ะ จีนเสียเปรียบกันเห็นๆ แต่ก็ต้องจำใจเซ็นต์ด้วยความพ่ายแพ้ เศรษฐกิจจีนช่วงนั้นถูกทำลายย่อยยับเลยค่ะ และในขณะนั้นเอง ดาวรุ่งใหม่ของวงการชาก็ได้ปรากฏขึ้น อินเดีย ปลูกใบชากันอย่างกว้างขวาง และก็ได้กลายเป็นแหล่งผลิตขนาดยักษ์ ก้าวเข้ามาในตลาดเมืองผู้ดีอย่างรวดเร็ว ชาชนิดใหม่ เช่น ชาดำ เริ่มเป็นที่รู้จัก และในยุคทองของพระนางวิคตอเรีย การดื่มชาก็ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ และความปรารถนาอย่างแรงกล้าของชนชาติอังกฤษอย่างแท้จริง ไม่ว่าใครก็พรีเซนต์ตัวเองว่าดื่มชาของอะไร พันธุ์อะไรที่ชอบ ชอบดื่มกี่โมง ที่สำคัญคือยี่ห้อชุดน้ำชาที่ตัวเองชอบ คนอังกฤษไม่ว่าจะผ่านไปร่วมกี่สมัยก็ยังเห่อพร็อบประกอบการดื่มชาไม่หายจริงๆ ชุดน้ำชาที่เริ่มมาบูมๆเอาช่วงนี้คือกาน้ำชาสองหัว หรือ Two spouts teapot เอาไว้สำหรับชงชาคนละอย่าง หรือด้านหนึ่งชาเข้ม อีกด้านหนึ่งชารสอ่อน อีกอย่างที่บูมๆ ในหมู่ผู้ดีมีหนวด Mustache cups อันนี้ตลก เป็นถ้วยชาที่ออกแบบไว้ให้มีตะพัก/หิ้งเล็กๆ อยู่ตรงขอบแก้วด้านหนึ่ง…

Tea, Little by Little แรกเริ่มเดิมที#1

Sorry for foreign readers, Thai language only again. สวัสดีค่ะ เอนทรี่นี้มีคนรีเควส บวกกับอยากเขียนด้วยตัวเองอยู่แล้วนิดหน่อย ที่จริงบลอกนี้ควรจะเป็นบลอกเกี่ยวกับอาหารและขนมเต็มตัวไปเลยเนอะ ฮ่าๆๆ ไม่ค่อยได้วาดรูปเลย ถึงวาดก็แปะแต่ในเพจ ไว้อาร์ตบุ๊คขายเมื่อไหร่จะทยอยอัพstep วาดรูปลงบ้างนะคะ เอนทรี่นี้เกี่ยวกับชาในอังกฤษ ความหรูหราไฮโซ ความเยอะของนาง มากมายมหาศาล ต้องยอมรับจริงๆ ว่าอังกฤษนี่”เยอะ” กับชามาก ข้อมูลที่เอามาเขียนนี่ก็สนองความสนใจของตัวเองและเผื่อใครจะเอาไปเป็น reference ในคอมมิคหรือนิยายก็ไม่ผิดแต่อย่างใด ข้อมูลเบื้องต้นมาจากหนังสือ The Ritz London Book of Afternoon Tea; The Art and Pleasures of Taking Tea โดย Helen Simpson ซึ่งแน่นอนว่าบทความนี้จะไม่ใช่แค่เอนทรี่เดียว แต่คงจะสลับมาเขียนกับเอนทรี่อื่นๆ ด้วย และจะเล่าตามความเข้าใจบวกกับประสบการณ์เล็กๆ น้อยๆ ที่เราสัมผัสมาด้วยค่ะ เวลาน้ำชา สำหรับคนไทย ฟังแล้วคิดถึงอะไรก่อนเลยคะ?  ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงจินตนาการยากกว่านี้…