Pizza Party!! ทำพิซซ่ากินเองกันเถอะ ╰(*´︶`*)╯

สวัสดีปีใหม่ค่ะ อาจจะช้าไปสักหน่อย(ไม่หน่อย) แต่สำหรับคนที่อยากทำอาหารปาร์ตี้ให้คนเยอะๆ กิน พิซซ่าเนี่ยเป็นอะไรที่ตอบโจทย์ดีนะคะ เก็บไว้เป็นไอเดียสำหรับวันหยุดยาวครั้งหน้าแล้วกันนะ เรื่องทำพิซซ่าสำหรับคนมากๆ กินกันเองนี่เราได้แรงบันดาลใจมาจากสมัยไปฝึกงานที่ฝรั่งเศสค่ะ คนในภาพคือ Pierre Boulanger เป็นเมนเทอร์ของเราเอง หล่อว์ หลังจากนั้นพอที่ร้านมีค่ายวิปัสสนาเยาวชน หรืองานปีใหม่ เราก็จะทำพิซซ่าตลอด เพราะมันสนุกอบอุ่นดี พอที่บ้านทำพิซซ่าทุกปีใหม่ เราก็จะเรียกญาติๆ น้องๆ มาช่วย เพราะที่บ้านคนเยอะ เป็นกิจกรรมที่สนุกดี คนที่ทำอาหารไม่เป็นก็จะได้หัดหั่นของ หัดทาซอส แล้วก็กินของที่ตัวเองหั่น เป็นความภูมิใจอย่างนึงในฐานะคนสอน รูปตอนนวดแป้งเราไม่มีนะคะ มือเลอะแล้วจะถ่ายอะไรไม่ได้เลย ดูคุณ Gennaro นวดไปก่อนนะ แป้ง Pizza หน้าตามใจ สูตรแป้ง แป้งขนมปัง (เราใช้ตรายานอวกาศ) 500 กรัม ยีสต์แห้ง 7 กรัม น้ำอุ่น 325 ml. ชั่งเอาก็ได้ค่ะ 325 กรัม เกลือ 1 ช้อนชา น้ำมันนิดหน่อย แป้งผสมเกลือ ขุดหลุมกลมๆ ไว้ตรงกลางอ่างผสม…

Taste of Italia3: Venezia ด้วยรักและหมั่นไส้ 

เวนิสเหมือนการสวาปามช็อกโกแล็ตเหล้าทั้งกล่องลงไปรวดเดียว  (“Venice is like eating an entire box of chocolate liqueurs in one go.”- Truman Capote) คำกล่าวนี้เป็นจริงตั้งแต่ลงจากสถานีรถไฟSanta Lucia มาเหยียบพื้นเกาะ มันเป็นความรู้สึกของรสชาติหอมหวานปนขมคอ เลี่ยน อิ่มอึดอัดทำอะไรไม่ถูกแต่ก็ยัดมันเข้าไปจนหมดในคราวเดียว … เวนิสไม่เหมือนที่ไหนในโลก และไม่มีที่ไหนเหมือนมัน (แม้แต่Tokyo Disney Sea ที่จำลองเวนิสขึ้นมาบนธีมพาร์คยังเอามาได้แค่เปลือกอันสวยงามหลอกตา) น่าเสียดายที่ความสวยงามอันน่าประทับใจนั้นเกิดขึ้นเป็นครั้งคราว ไม่สามารถทำให้เรารู้สึกหลงรักประทับใจต่อเนื่องไปจนจบได้ Venezia หรือ Venice มีสภาพเป็นเกาะที่ถูกเชื่อมกับแผ่นดินโดยทางรถไฟ และเชื่อมระหว่างเกาะอีกมากมายด้วยสะพาน บนเวนิสไม่มีรถ (อาจจะมี แต่น้อยจนไม่เห็น ถนนไม่เอื้ออำนวยต่อการขับ เพราะเต็มไปด้วยสะพานเล็กและตรอก) การเดินทางทั้งหมดจึงต้องใช้เรือ และเดินเท้า ถ้าคุณพักที่โรงแรมในเวนิส เตรียมใจลากกระเป๋าข้ามเมืองเป็นกิโลได้เลย และเนื่องด้วยความเหนื่อยบนความไม่สะดวกนี้ ทำให้ความประทับใจแรกพบของเรากับเมืองนี้ค่อนข้างแย่ โดยรวมของเมืองมีตึกรามที่งดงาม ผังเมืองและคลองน่าหลงใหล ดูไปดูมาก็ละม้ายคล้ายธีมพาร์คของโชว์มากกว่าเมืองที่มนุษย์อาศัยอยู่จริงๆ โดยเฉพาะรูปวิวที่ถ่ายออกมาทีไรก็อิดหนาระอาใจกับคลื่นนักท่องเที่ยว พวกนางคือกลุ่มทัวริสต์ที่มากับเรือเที่ยวแรก แวะถ่ายรูปแลนด์มาร์ก โบกขาเซลฟี่ไปทั่ว และพร้อมจะจากไปภายในครึ่งวัน…

Taste of Italia: Bellagio & Lake Como

สวัสดีค่ะ เอนทรี่ไหนจะดองยาวเท่าอันนี้คงไม่มี (ตั้งแต่เดือน พ.ค.) ช่วงที่ไปเที่ยวอิตาลีมาคือปลายเดือน พ.ค. หรือเป็นช่วง Spring ปลายๆ จนเกือบ Summer ของยุโรป เรียกได้ว่าเป็นช่วงที่อากาศเพอร์เฟคสุดๆ ยกเว้นเรื่องฝนตกที่ไม่รู้จะมาเมื่อไหร่ มาทีก็เซ็งที ลงที่สนามบินมิลานตอนเช้า อากาศเย็นๆ บรื๋อๆ 13 กว่า ก็ออกตัวไปที่แรกเลย คือเมืองชื่อ Bellagio อันว่าเมืองเบลลาโจนี้เป็นสับเซ็ตของ Lake Como อีกที ใครสงสัยเรื่องการท่องเที่ยวที่นี่ กูเกิ้ลเลยครัช /ขี้เกียจขนาดนั้น… — อะแฮ่ม เอาเป็นว่ามันอยู่ห่างจากสนามบินมิลานประมาณ 1 ชั่วโมงถ้านั่งรถ บ้านเราใช้วิธีเช่าแท็กซี่รับจากสนามบินไปถึงตัวเมือง อิแท็กซี่นี่ขับเวียนหัวมาก ต้องดมยาดมมาตลอดทาง พอมาถึงเมืองอันงดงามนี้ก็ได้พบว่า…. บ้านที่เราเช่าแม่งอยู่บนภูเขา โอเค ไต่เขากันขึ้นไป ทริปนี่ไม่เหมาะกับคนสูงวัยอย่างแรวง (ฮา) เพราะนอกจากบ้านจะอยู่บนเขาแล้ว ห้องเช่ายังอยู่ชั้น 6 อีกต่างหาก เอาเข้าไป วิวห้องนอนค่ะ มืดไปหน่อยเพราะข้างนอกสว่างมาก มีครัวเล็กๆ น่ารักครัวนึง …และเมื่อมองออกไปจากห้องนอน…. โว้ววว…

Crab Meat vs. Shrimp-Garlic Pasta

รูปฟีเจอร์วันนี้อาจจะไม่ชัดหน่อย ตอนนี้มหกรรมเอาของเก่ามาหากินค่ะ 555 พยายามจะเขียนอะไรที่ค้างไว้เมื่อหลายเดือนก่อนให้หมดก่อนที่รูปในมือถือจะโดนเลื่อนหายไป เออน่าาา ท่านผู้อ่านที่รัก ทั้งขาจรและขาประจำอาจจะสงสัยก็เป็นได้ ว่าทำไมอีเจ้าของบลอกนี้ นังนุ้งเคียมันทำสปาเกตตี้บ่อยจังวะ บ้านมันไม่มีอย่างอื่นกินรึไง ทำเป็นอยู่ไม่กี่อย่างรึไงชีวิตนี้ …เออ ใช่ ก็ส่วนหนึ่งคือทำเป็นไม่กี่อย่างหรอกคุณ 555 แต่ประเด็นสำคัญมันมากกว่านั้น เรื่องก็คือนุ้งเคียขายสปาเกตตี้ที่ร้านข้าวแกงตัวเองด้วยทุกวันเสาร์-อาทิตย์ บางสัปดาห์ก็ขายดีมากกกถ้ามีทัวร์เด็กนักเรียนนักศึกษา ต้มเส้นเท่าไหร่ก็ไม่พอ บางสัปดาห์โคตรจะห่อเหี่ยว เส้นเหลือเป็นสิบห่อ เป็นอะไรที่คาดเดาไม่ค่อยได้ในชีวิต ทำไงได้ จะเก็บไว้ขายสัปดาห์ต่อไปก็ทุเรศเกิน จะทิ้งก็ไม่ใช่เรื่อง ภาระทั้งหมดจึงตกเป็นของครอบครัวนุ้งเคีย กินเข้าไป กินเข้าไป ฮ่าฮ่าาา หัวข้อของวันนี้คือเส้นพาสต้าผัดแห้ง ปกติแล้วเส้นที่นิยมนำมาทำผัดแห้ง เรียกว่า Angel-Hair หรือ Cappellini เป็นเส้นที่บางกว่าสปาเกตตี้ ต้มแค่3-4 นาที (ยังกะมาม่า) เวลาผัดจะถึงรสถึงชาติดี เพราะความบางของมันนี่เอง แต่เนื่องจากของที่เหลือมันเป็นสปาเกตตี้ ซึ่งก็ใช้ได้ไม่มีปัญหาอะไร “Spaghetti Aglio e Olio” เป็นภาษาอิตาเลียนครัช แปลตรงตัวก็คือ สปาเกตตี้ ผัดกระเทียม กับ น้ำมันมะกอก  แค่นี้เลย จานนี้มีออริจินมาจากนาโปลี…

Bruschetta ขนมปังหน้าผักที่คุณจะหลงรัก

ตามชื่อเอนทรี่เลย หลงรักในความคลีน! หลงรักในความไฮโซของรูปลักษณ์! หลงรักเพราะมันเป็นเมนูมังสะวิรัติที่ให้ประโยชน์แสนจะครบถ้วน! แถมยังเหมาะกับปาร์ตี้อีกด้วย!   เมนูนี้ก็ต้องขอยกเครดิตให้ Greyhound Cafe ที่เมื่อก่อนเด็กผู้หญิงจนๆ คนนี้มีวาสนาได้ไปกินแต่ละทีก็คือขุ่นแม่นัดกับบรรดาเพื่อนสนิทมิตรสหาย รวมญาติ เลี้ยงเรียนจบ เมื่อก่อนไม่ค่อยได้รู้จักร้านดีๆในกทม. เท่าไหร่ ซึ่งเมนูนี้เพื่อนแม่เป็นคนสั่งมา ตอนแรกเห็นหน้านี่ไม่รู้เลยนะว่ามันอร่อย ยี้ ขนมปังหน้าผักเนี่ยนะ?!!  /ราวๆนี้ แต่กินเข้าไปแล้วแม่มมมม อร่อยเว้ยแก 555 อร่อยจีๆ อร่อยจนสั่งมาอีกจาน Bruschetta (บรูสเก็ตต้า) อ่านยากสักหน่อยไหม กับคำนี้ เชื่อว่าแรกเห็นทุกคนจะออกเสียงมันว่า “บรูเชตต้า” ฝรั่งยังออกผิดเลย ดู Sorted food ในยูทูปแล้วนางออกผิดต่อหน้าคนอิตาลีก็โดนแก้ตรงนั้นเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าหลักการออกเสียงภาษานี้ม่างอยู่ที่ตรงไหน เอาเป็นว่ามันอ่านว่า บรูสเก็ตต้า ก็แล้วกัน บรูสเก็ตต้า เป็นขนมปังปิ้งผิงไฟ rubด้วยกระเทียมกับน้ำมันมะกอก กริยาคำว่า rub นี่ไม่รู้จะอธิบายยังไง “ถู”? ถ้าเข้าใจว่าคือการเอากระเทียมปอกแล้วมาถูครืดคราดไปมาบนขนมปัง นั่นแหละใช่ 55555 ข้างบนจะเป็น topping ที่บอกเลยว่า “อะไรก็ได้” กุ้ง เนื้อตากแห้ง…

Fettuccini Amatriciana พาสต้าซอสมะเขือเทศ LEVEL UP!!

ช่วงนี้ทำอาหารบ่อยก็อัพบลอกบ่อยไปด้วย น้องจีจี้ผู้ไปเป็นแม่บ้านอยู่เยอรมนี ทักมาบอกว่าทำอาหารตามสูตรในบลอกเรา / กับมิสมิส ที่ทำแล้วถ่ายรูปมาอวด นั่นทำให้จขบ. ปริ่มมากกกกค่ะ YwY ดีใจนะเวลามีใครทำตามสูตรที่เขียน   จะว่าไป เคยทำ Tomato Sauce Spaghetti  ไปแล้วทีนึง เมื่อเกือบสองปีก่อน พอมาอ่านย้อนดูตอนนี้พบว่าไม่ว้าว … ออกแนวว่า หึฮ่าา ตัวฉันในตอนนี้ทำได้อร่อยกว่าเมื่อก่อนมากมายนักเฟ้ย!! น่ากินกว่าด้วย เหมือนปิกาจูที่เปลี่ยนร่างเป็นไรจูไงล่ะ   ถ้าพูดถึง Amatriciana (อามาทริชาน่า)หรือ พาสต้าซอสมะเขือเทศแล้ว เราให้ร้าน Pala สถานีอโศก ติดท็อปที่ 1 เลย (ภาพนี้ถ่ายที่ร้าน Pala ค่ะ) อยากรู้เคล็ดลับว่าเป็นแค่แป้งโง่ๆ คลุกซอส ทำไมมันอร่อยนัก ไปกินมานับสิบครั้งก็สั่งจานนี้ทุกครั้งเลยค่ะ กินไปกินมาชักอยากทำเองแล้ว นั่งเทียนหาคลิปดู หาวิธีทำ หาส่วนผสม แล้วในที่สุดก็ฟิกสูตรที่คิดว่าทัดเทียมกับร้านโปรดออกมาได้สักที… แน่นอนว่าไม่ยากจนเกินไป แถมใช้เวลาแค่ 20 นาทีเองด้วยนะ Fettuccini Amatriciana เฟทตูชินี่ 2 ก้อนครึ่ง…